Berichten

Hendrink Groen

Hendrink Groen, Ja wat kan ik er van zeggen. Eerlijk gezegd gaat het bij ons er niet zo aan toe. En ik denk nergens niet. Een vertekend beeld voor de samenleving die denkt dat dit de werkelijkheid schetst. Als we de geschiedenis in duiken zien we wel dat er in de jaren 60 en 70 bejaardenwoningen werden gebouwd. Iedereen kon zich inschrijven. Je hoefde geen zelfzorgtekort te hebben. Het begon met een bejaardenhuis waar je met velen op zaal lag tot een appartementje op 5 hoog. En lange onbeheerde wachtlijsten.

Nu zijn de wachtlijsten jammer genoeg ook nog erg lang. Maar niet met 65-plussers die graag in een verzorgingshuis willen wonen en verzorgt willen worden. Maar 85-plussers die eigenlijk al te lang zelfstandig wonen en niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Wij bieden geen zorg aan blije bejaarden die bij elkaar binnenlopen, roze koeken in de vissenkom gooien, de buren kennen en zo’n groot appartement hebben. Daarin tegen klopt de treurigheid die op de verjaardagskalenders te lezen is wel. Het is meer een grote rouwkaart geworden. En het eeuwige klagen. Wauw… het lijken net Nederlanders!

En zo’n gymles, ja die gaan hier er wel iets rustiger aan toe. 😉 Gezamenlijk eten vinden velen bij ons ook prettig in het restaurant. En dan wel altijd aan dezelfde tafel, maar dan ook echt altijd.

En toch zou ik wel een dagje willen werken bij Hendrink Groen, op naar Amsterdam Noord!

 

3 thoughts on “Hendrink Groen

  1. Toen ik in 1975 de zorg in ging, zag het er een beetje uit zoals bij Hendrik Groen. Vooral met zo’n directrice, en wij liepen nog met donker blauwe jurk en een gesteven hartjesoverschort met dubbele knopen. Hahaha geweldige serie.

  2. Ik denk dat de serie ook wat realistischer was geweest als het zich in die jaren had afgespeeld! Maar ik ben wel benieuwd hoe je eruit zag! Zwerven er ergens nog foto’s rond? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *