Berichten

Een lege huls vol ongrijpbare herinneringen

Hij hoopte op een vrolijk verval. Maar kwam er al snel achter dat hem dit niet zou lukken. Hij verloor zichzelf. Gelukkig niet de mensen om hem heen. Het grote netwerk om hem en zijn vrouw zorgde ervoor dat hij nog lang thuis kon blijven wonen. Een poging tot vrolijk verval is afgelopen. Ik heb net mijn tranen afgeveegd en kijk naar het opvolgende programma Tokidoki. Het woord otenba, misschien wel een verbastering van het Nederlandse woord, ontembaar is hoofd van het gesprek.

Otenba is ook de ziekte van Alzheimer. Het laat zich niet stoppen door blije gedachten en woord spelletjes. Het herhalen van het antwoord op de vraag die al tien keer is gesteld. Geen medicijn is nog gevonden om er voor te zorgen dat we niks meer vergeten, al zouden we dat soms wel willen, maar dan in een ander geval.

Tikkende vingers

Aan het begin helpt je boodschappenlijst, je routine, partner en vriendenkring je nog door de dagen heen. Totdat ook je lichaam zich van je af gaat keren. Lopen wordt moeizaam, het werkelijke zien en weten wat je ziet. Vingers die niet weten wat ze moeten doen en voeten die de weg kwijt zijn. En als het laatste waar je nog controle over hebt, je stem, je ook in de steek laat lijkt het leven nog maar weinig voor te stellen.

Gelukkig samen alleen

Je wordt in de steek gelaten door jezelf. Je kan niet meer vertrouwen op je wens om dood te willen, wanneer je de volgende dag staat te dansen bij de huisarts en zegt van het leven te houden. Je kenniskring krijgt het ook steeds zwaarder en kan de zorg ook steeds moeilijker dragen. Ik kijk even op naar de televisie en zie vrouwen die voor zichzelf op proberen te komen in hun relatie. De partner van de man die hoopte op een vrolijk verval, heeft ervoor gekozen om op te komen voor het leven. Haar man zijn leven en dat van haar zelf. Want we kunnen wel blijven zeggen: “ze zijn al jaren samen, waarom moeten ze nu nog uit elkaar?” Ik denk omdat we houden van het leven. En het leven gaat ook om loslaten, omdat je zielsveel van elkaar houdt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *